Οι σάλπιγγες αποτελούν λεπτούς σωλήνες που ενώνουν τη μήτρα με τις ωοθήκες, μέσα από τους οποίους περνά το σπερματοζωάριο. Στις σάλπιγγες γίνεται η γονιμοποίηση του ωαρίου, το οποίο στη συνέχεια οδηγείται στη μήτρα ως έμβρυο. Εάν οι σάλπιγγες είναι κλειστές τότε δεν μπορεί να γίνει η γονιμοποίηση και παρουσιάζονται προβλήματα υπογονιμότητας.
Ο έλεγχος των σαλπίγγων πραγματοποιείται με μια εξειδικευμένη εξέταση η οποία ονομάζεται υστεροσαλπιγγογραφία. Πρόκειται για τον ασφαλέστερο και φθηνότερο τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ελέγξουμε την βατότητα των σαλπίγγων. Η εξέταση αυτή πραγματοποιείται με απλή ακτινογραφία και έγχυση σκιαγραφικού υγρού από τον κόλπο. Επιπλέον, ο έλεγχος μπορεί να γίνει και κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης.
Η απόφραξη των σαλπίγγων μπορεί να οφείλεται σε μια σειρά διαφορετικών παραγόντων, όπως:
Εάν μία μόνο σάλπιγγα είναι φραγμένη, υπάρχει δυνατότητα γονιμοποίησης, μόνο που είναι περιορισμένη και συχνά χρειάζεται υποβοήθηση αναπαραγωγής με πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας ή σπερματέγχυση.
Στην περίπτωση που μια γυναίκα έχει 2 φραγμένες σάλπιγγες προχωράμε κατά κανόνα σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Επιπρόσθετα, αν υποπτευόμαστε ότι υπάρχει ενδεχόμενο ενδομητρίωσης, πραγματοποιούμε λαπαροσκόπηση για τη λύση συμφύσεων και την ριζική θεραπεία της νόσου, την οποία ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή.
Η πραγματοποίηση λαπαροσκόπησης κρίνεται απαραίτητη σε περίπτωση που έχουμε σάλπιγγες με υγρό ή πύον (υδροσάλπιγγα, πυοσάλπιγγα), προκειμένου να φράξουμε τις σάλπιγγες και να μην περνά το παθολογικό υγρό προς τη μήτρα. Έχει αποδειχθεί ότι αν αφήσουμε ανοικτή την υδροσάλπιγγα ή την πυοσάλπιγγα, οι πιθανότητες επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης μειώνονται κατά 40%.
Η παλαιότερη μέθοδος της σαλπιγγοπλαστικής (χειρουργική διόρθωση των σαλπίγγων) δεν χρησιμοποιείται πλέον συχνά τόσο γιατί υπάρχει πιθανότητα υποτροπής και εκ νέου απόφραξης των σαλπίγγων, όσο και γιατί τα αποτελέσματα είναι χειρότερα από την εξωσωματική γονιμοποίηση.
Επιπλέον,σε περίπτωση που μια σάλπιγγα είναι δύσβατη, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να προκληθεί εξωμήτριος κύηση, δηλαδή το έμβρυο να εμφυτευτεί σε περιοχή εκτός της μήτρας. Συγκεκριμένα, η συχνότερη θέση εγκατάστασης μιας έκτοπης κύησης είναι αυτή της σάλπιγγας. Σε αυτή την περίπτωση είναι απαραίτητη η χειρουργική θεραπεία της εξωμήτριας κύησης, με τη διενέργεια λαπαροσκόπησης ή ακόμη και φαρμακευτικά σε περίπτωση που είναι εφικτό.
Μετά την λαπαροσκοπική αντιμετώπιση των κλειστών σαλπίγγων οι νεαρές γυναίκες έχουν αυξημένες πιθανότητες επιτυχούς κύησης.
Ο Γυναικολόγος Δρ. Χηνιάδης προσφέρει μια εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση βασισμένη στις ανάγκες της κάθε ασθενούς αλλά και τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες.
Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Ιατρό για οποιοδήποτε γυναικολογικό ζήτημα υγείας σας απασχολεί.